فاصله بین واژن و رکتوم را پرینه میگویند، بنا به دلایل خاصی ممکن است پرینه بافت شل و آسیب دیده پیدا کند، این موضوع علاوه بر تاثیری که در زیبایی ظاهری ناحیه تناسلی ایجاد میکند ممکن است باعث نارضایتی جنسی در زن یا شریک جنسی او شود، در این موارد و به دلایل پزشکی دیگر پزشک زنان به بیمار خود پرینورافی یا پرینوپلاستی را پیشنهاد می نماید. پرینورافی روشی جهت بازسازی دهانه واژن برای ترمیم آن میباشد.
دلایلی که ممکن است پرینه دچار آسیب شود عبارتند از:
- زایمان طبیعی: به دنیا آوردن فرزند به روش واژینال ممکن است باعث پارگی شدید پرینه شود.
- اپیزیوتومی نادرست (اپیزیوتومی: ایجاد برشی در ناحیه پرینه جهت سهولت در تولد نوزاد که در شروع تولد ایجاد میشود و پس از پایان تولد نوزاد معمولاً با بخیههای جذبی بسته میشود)
- آمیزش جنسی
- افزایش وزن
- عصبدهی ناکافی
- تغییراتی که با افزایش سن ایجاد میشود.
دلایل انجام پرینورافی
پرینورافی میتواند به دلایلی زیبایی یا به دلایل پزشکی انجام شود.
دلایلی که افراد تصمیم به پرینورافی میگیرند:
- افزایش زیبایی ناحیه تناسلی با برداشتن پوستهای اضافهای که در این منطقه وجود دارد
- برداشتن زائدههای پوستی کوچکی که در ناحیه پرینه ممکن است به وجود آمده باشد (تگهای پوستی)
- برطرف کردن شلی عضلات بافت پرینه که باعث عدم رضایت جنسی میشود
- تنگ کردن دهانه ورودی واژن
پرینورافی در اکثر موارد همراه با عمل واژینوپلاستی انجام میشود.
نکاتی که قبل از انجا پرینورافی باید رعایت شود
نکاتی که قبل از جراحی پرینورافی باید رعایت کنید:
- سیگار کشیدن را ترک کنید.
- از مصرف مشروبات الکلی از روز قبل از جراحی خودداری نمایید.
- اگر بیماری خاصی نظیر دیابت دارید حتماً به پزشک خود اطلاع دهید.
- اگر داروی خاصی مصرف می نمایید به پزشک اطلاع دهید.
روش انجام پرینورافی
این جراحی تحت بیحسی موضعی و در کلینیک قابل انجام است، در صورتی که بیمار دچار اضطراب و استرس باشد یک آرامبخش کمی قبل از شروع جراحی میتواند مصرف نماید. پزشک متخصص زنان یا جراح پلاستیک هر دو می توانند این جراحی را به خوبی انجام دهند. زمان جراحی کوتاه و حدود یک ساعت است.
پس از بیحسی، یک برش V شکل از بالای مخاط واژن به سمت پرینه ایجاد میشود، برش به صورت جانبی و در دو طرف حلقه هایمنال و دهانه واژن ایجاد میشود و در بالای مقعد خاتمه مییابد. سپس پوست این ناحیه به دقت جدا میشود و در صورت نیاز برداشته میشود. در ادامه بافتهای ماهیچه در کف واژن کنار همدیگر قرار میگیرند، بافت پیوندی برای پوشاندن ماهیچهها جابهجا میشوند، پوست و بافتهای اضافی در صورت نیاز برداشته میشوند، بعد از اینکه استحکام مورد نظر حاصل شد، ناحیه تحت جراحی به دقت بخیه میشود.
خطرات و عوارض احتمالی جراحی پرینورافی
خطراتی که این جراحی به همراه دارد:
- خونریزی: استفاده از بخیههای جذبی کوچک، پیادهروی یا فعالیتهای دیگر ممکن است باعث خونریزی شود. اگر خونریزی خیلی شدید بود فوراً به اورژانس مراجعه نمایید.
- عفونت در محل جراحی که در اغلب موارد با آنتی بیوتیک قابل برطرف شدن میباشد.
- التهاب، تورم و کبودی در محل جراحی
- یبوست
- درد در اطراف محل جراحی پس از اینکه تاثیر داروی بیحسی از بین رفت ممکن است باعث ناراحتی شود که با مسکنهای تجویزی قابل برطرف شدن میباشد.
- ترشحات غیرطبیعی از واژن که ممکن است بوی نامطبوعی داشته باشد. این ترشحات ممکن است به علت عفونتهای قارچی یا باکتریایی ایجاد شده باشند که در هر مورد باید ابتدا نوع عفونت تشخیص داده شود تا سپس داروی مناسب (آنتی باکتری یا داروی ضد قارچ) تجویز شود.
- نشت ادرار و مدفوع (البته این موارد عوارض بسیار نادری هستند)
- نارضایتی بیمار از نتایج عمل
- تغییر حساسیت در ناحیه واژن
عوارضی که ذکر شد در تعداد کمی از افراد رخ میدهد اما پیش از انجام جراحی باید این موارد را در نظر بگیرید و جراحی را انتخاب نمایید که تبحر و تجربه کافی داشته باشد. در صورت مشاهده هر کدام از مواردی که در بالا ذکر شد فوراً با پزشک خود تماس بگیرید و یا اینکه به اورژانس مراجعه نمایید.
مقالات دیگر: بهترین متخصص زنان در تهران
مراقبتهای پس از جراحی پرینورافی
- دو تا سه روز پس از جراحی بهتر است که استراحت نمایید زیرا در اثر فعالیت زیاد ممکن است تورم و درد شدیدتر شود.
- ممکن است در ناحیه جراحی شده احساس خارش یا حساسیت داشته باشید که باید از هرگونه فشار یا مالش ناحیه تحت جراحی خودداری نمایید.
- جذب کامل بخیهها 6 تا 8 هفته زمان نیاز دارد، در طی این مدت از هرگونه فعالیت سنگین خودداری نمایید.
- از انجام رابطه جنسی واژینال بین یک تا دو ماه باید خودداری شود، بهتر است شروع فعالیت جنسی با نظر پزشک باشد.
- به دلیل بخیه شدن دیوارهی بین واژن و رکتوم ممکن است احساس کنید که احتیاج به دفع دارید و یا اینکه دچار یبوست بشوید، در این موارد پزشک برای شما ملین تجویز خواهد کرد تا بر اثر فشار، بخیهها و ناحیه جراحی دچار آسیب نشوند.
